شمارهٔ ۵۸۶

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ر۶ بیت

زهی چو کعبه ترا صد هزار سر بر درندیده از مژه سیل بار ما تر تر

نگفته نام لب ناز کت به جز جان جاندوباره گفتمش ای عمر رایگان زرزر

ز ناز کی خط نو سر به پیچد از ریحاننوشته بر ورق چهره اشک ما فرفر

کبود و سرخ برآید چو برگ گل از لطفدلت به بر حجرالا سودست در مرمر

بهای بوسه که گفتی چه میدهی پرسیدندیده لایق خاک درت به جز سر سر

روان روان ز دل ریش آنچه گفت کمالبه همسری قد تو عار دارد از عرعر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به زیبایی به عشق و زیبایی معشوق اشاره می‌کند. شاعر با ابراز ارادت و عشق به معشوق، از زیبایی‌های او و تأثیرش بر دل و جان می‌گوید. او با تشبیهات مختلف مانند کعبه و گل، اهمیت و ارزش وجود معشوق را بیان می‌کند. همچنین، شاعر به خواسته‌های معشوق و بوسه او اشاره کرده و بیان می‌کند که بوسه چقدر ارزشمند است و در برابر محبت و زیبایی او، دیگر چیزها بی‌اهمیت‌اند. در نهایت، شاعر با اشاره به عزت و فخر معشوق، نشان می‌دهد که عشق واقعی هیچ عیبی ندارد و باید به او فخر کرد.