شمارهٔ ۵۸۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: یر۸ بیت

از سودای سر زلف چو زنجیرشدم دیوانه من مجنون چه تدبیر

مریدی قدر این معنی بداندکه روزی کرده باشد خدمت پیر

از آن دارم هوای سرو قدتکه غیر از راستی زرق است و تزویر

بود مأوای پیکان تو جانماگر بر دل زنی ز آن غمزه صد تیر

اگر نقاش دیدی نقش رویتکجا کردی دگر دعوی تصویر

چو عود از آتش شوقت به آهنگگهی بم باشدم ناله گهی زیر

بادام زلف تو مستی در افتاداز پا افتاده ام از راه بر گیر

کمال از وصل او در عیش میباشبگو حاسد در این اندوه می میر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حال و هوای شدید عشق و دلدادگی شاعر است. او از جذابیت و زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید و اینکه چگونه زلف‌های او چون زنجیری او را دیوانه کرده است. شاعر به حالت مریدی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که درک این عشق عمیق است. او به زیبایی و صداقت معشوق خود تاکید می‌کند و بیان می‌کند که اگر معشوق بر دلش زخم بزند، این امر او را نمی‌آزارد. شاعر همچنین از تأثیر عشق بر وجودش و باختن به این احساس سخن می‌گوید و به دنبال وصال معشوق، خوشی و کمال را در آن می‌بیند و حاسدان را به خاطر اندوهشان سرزنش می‌کند.