شمارهٔ ۵۸

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: اب۷ بیت

دوش رسیدم به گوش از لب جانان خطابای دل اگر عاشقی دیده بپوشان ز خواب

پیش خیالت که هیچ دور مباد از نظرخواب چه باشد که نیست چشم جهان بین به خواب

بسکه لطیف است آن عارض نازک به روچونکه نظر می کنی می چکد از دیده آب

تا به صدارت نشست عشق تو در سینه امشد هوس آباد دل از ستم او خراب

در حق ما ای رقیب هرچه تو خواهی بگوینیست به همچون تویی به ز خموشی جواب

بی تو نباشد ثبات هستی ما را بلیراه نگردد پدید تا نبود آفتاب

حاصل تقوی و زهد در سر رندی کمالکردی و سر بر نکرد همچو حباب از سراب

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی می‌پردازد. او به محبوبش می‌گوید که اگر عاشق است، باید از خواب بیدار شود و به او توجه کند. زیبایی محبوب به قدری لطیف و دل‌انگیز است که دیدن او گویی آب از چشم دل می‌چکد. عشق در قلب شاعر ریشه دوانده و او را به شدت تحت تأثیر قرار داده است، به طوری که او از رقبا و هر گونه حرفی بی‌خبر است و تنها بودن محبوبش را مهم می‌داند. در نهایت، شاعر به رابطه عاشقانه و تأثیر عمیق آن بر وجود انسان اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او بدون عشق نمی‌تواند پایدار بماند.