شمارهٔ ۵۶۲

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: یشندارد۶ بیت

بار غروری به حسن خویش نداردشیوه و ناز و کرشمه پیش ندارد

یا نکند التفات خاطر مجروحبا خبری از درون ریش ندارد

عاشق اگر زخم او معاینه بیندرا دیده ندارد که دیده بیش ندارد

گر نکند دل نشانه تیر بلا راکافر عشقش شمر که کیش ندارد

صحبت نوشین لبان حلال مبادشهرکه تحمل به زخم نیش ندارد

اگر سگان درش کمال رفیق استبیش سر آشنا و خویش ندارد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به بیان احساسات عاشقانه و دردهای ناشی از عشق می‌پردازد. او اشاره می‌کند که فرد عاشق نباید غرور داشته باشد و به ظواهر توجه نکند. عشق حقیقی باید با عمق احساسات همراه باشد و شخص عاشق باید از زخم‌ها و دردهای خود آگاه باشد. شاعر همچنین به این نکته می‌پردازد که اگر کسی در عشق نادیده گرفته شود، یا زخم‌هایش ناشناخته بماند، به نوعی کافر عشق به حساب می‌آید. در نهایت، او نشان می‌دهد که در روابط خود باید به عمیق‌ترین احساسات و ارتباطات توجه کرد و نباید به ظاهر یا دوستان بی‌خود تکیه کرد.