شمارهٔ ۵۱۷

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارمهمهدانند۷ بیت

من بر سر آن کر بچه کارم همه داننددر سر هوس روی که دارم همه دانند

رانی چو سگم از در و گونی که بکن عقوتا حشر من این در نگذارم همه دانند

گر آه من آن سرو نداند که بلند استمرغان چمن ناله زارم همه دانند

گیرم که به خون زخم بپوشم ز طبیباناز ناله دل و جان نگارم همه دانند

گیرم ز بزرگی سگ خویشم شمرد بارمن کیستم و در چه شمارم همه دانند

باران اگرت جان و سر آرند بتحقهمن نیز به باران تو بارم همه دانند

گر خلق ندانند کمال این سخن کیستچون معنی نو در قلم آرم همه دانند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساساتی عمیق و اضطراب‌های درونی شاعر می‌پردازد. شاعر از عشق و هوس خود سخن می‌گوید و این‌که همه از این موضوع باخبر هستند. او خود را به یک سگ تشبیه می‌کند که با وفاداری به درب محبت می‌چسبد و از ناله‌ها و دردهایش می‌گوید. همچنین اشاره می‌کند که حتی اگر او زخم‌هایش را پنهان کند، دیگران از غم و اندوه او آگاه هستند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که اگر مردم درک درستی از سخنان او نداشته باشند، او همچنان معانی نو را در کلامش به تصویر می‌کشد و همه از این موضوع باخبرند. در واقع، او در جستجوی شناخت و درک عمیق از خود و احساساتش است.