شمارهٔ ۵۱۳

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: اهبرد۷ بیت

مرا لطف گفتارش از راه بردلبش هوشم از جان آگاه برد

رخ ماه را ماند آن رخ مگربشطرنج خوبی رخ ماه برد

غمش هر کجا در دلی خانه ساختبرای گل از روی ما کاه برد

جهان پر ز آوازه عاشقیستمگر نیت او ناله و آه برد

مرادم تونی از تو خواهم مرادکه درویش حاجت بر شاه برد

برآن استان در خجالت سریستکه تصنیع خود گاه و بیگاه برد

چه گوهر شناس است چشم کمالکه سرمه از آن خاک درگاه برد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت کلام و رفتار فردی اشاره دارد که نویسنده را تحت تأثیر قرار داده است. زبان لطیف و سخنان دلنشین او، توجه و احساسات عمیق شاعر را به خود جلب می‌کند. شاعر به زیبایی چهره و جلوه او اشاره می‌کند و می‌گوید که غم او در دل‌ها جا می‌گیرد و ناله‌های عاشقانه در جهان پیچیده است. همچنین به آرزوی خود برای رسیدن به یاری از طرف معشوق اشاره می‌کند و در نهایت، به ارزش و زیبایی نگاهی که درک عمیقی از ماهیت عشق و زیبایی دارد، تأکید می‌کند.