شمارهٔ ۵۱۲

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اربگشاید۷ بیت

مرا ز صحبت باران چه کار بگشایدکه کارم از گره زلف یار بگشاید

چو طره باز کند برقرار هر روزهاز بند غصه دل بیقرار بگشاید

حصار عمر چه محکم کنی که غمزة اوبه یک خدنگ نظر صد حصار بگشاید

اگر چه با دهنش کار بوس وابسته استهزار کار چنین زان کنار بگشاید

چو بر گرفت ز عارض دو زلف دانی چیستمه گرفته که شبهای تار بگشاید

از قید موره میانان خلاص من وقتیستکه عنکبوت مگس را زنار بگشاید

چو در بروی تو بندد امید بند کمالکه هر چه بسته بود استوار بگشاید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و امیدواری شاعر نسبت به محبوبش می‌پردازد. او از بی‌فایده بودن صحبت درباره باران می‌گوید و بر این باور است که تنها زیبایی و نگاه محبوبش می‌تواند سختی‌های زندگی و غم‌ها را برطرف کند. شاعر به قدرت عشق اشاره دارد و می‌گوید که حتی اگر حصارهایی در زندگی وجود داشته باشد، یک نگاه پرکردن از محبوب می‌تواند همه آنها را بشکند. همچنین اشاره به زیبایی محبوب دارد که می‌تواند شب‌های تیره را روشن کند. در نهایت، شعر به ارتباط عمیق محبت و امید اشاره می‌کند و می‌گوید که هر دل‌گرمی از عشق محبوب می‌تواند زندگی انسان را تغییر دهد.