شمارهٔ ۴۸۹

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اشود۷ بیت

گر دلم در زلف پنهان کرده‌ای پیدا شودمشک غمازست و این دزدی از او رسوا شود

ناحق افتادست زلفت در کف هر مدعیچون بدست ما بیفتد حق بدست ما شود

ای صبا بر گوی امشب از زبان ما به شمعسوختی پروانه ها را باش تا فردا شود

گرم شد بازار حسنه از آتش رخسار تووقت آن آمد که زلفت بر سر سودا شود

خاک آن در در نظر جنت طلب زاهد هنوزچشم نابینا کجا از توتیا بینا شود

شوق بالای بلند تست آن کز هر تنیجان علوی را هوای عالم بالا شود

آن لب خندان چو بیند در حدیث آید کمالبلبل خاموش چون گل بشکفد گویا شود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر عارفانه به زیبایی و جذابیت عشق اشاره دارد. شاعر از زلف محبوبش سخن می‌گوید و تأثیر آن بر دل و جانش را توصیف می‌کند. او به رابطهٔ عمیق و رازآلود عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق می‌تواند دل‌های ناآگاه را بیدار کند. همچنین از شمع و پروانه‌ها به عنوان نمادهای عشق و فراق سخن می‌گوید و از زیبایی‌های زندگی و عاشقی که از چهرهٔ محبوب می‌ریزد، صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر به اوج عشق و فرصتی می‌رسد که باید از آن بهره‌برداری کند.