شمارهٔ ۴۸۲

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ند۷ بیت

گر به سنگ سنمم عشق تو دندان شکنددل ز لبهای تو دندان طمع بر نکند

آنچنان ساده رخی داری و لغزان که بروگر نشیند مگسی افتد و پایش شکند

چون به قانون نظر وصل بتان ممکن نیستبی تو دل صبر ضروری چه کند گر نکند

زاهد از گریه گره انداخت مصلی بر آبعاشق روی تو سجاده در آتش فکند

کتم از مگس خال تو بس کر پس مرگعنکبوت آید و بر خاک مزارم بتند

عقل فرهاد برفت از لب شیرین ورنیهیچ کسی جو به لب چشمه حیوان نکند

گر شود آگه از استادی آن غمزه کمالپیش او ساحر بابل رضی الله بزند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شیدایی است. شاعر از قدرت و زیبایی وصال محبوب صحبت می‌کند و به سادگی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در غیاب معشوق، دلش آرام نمی‌گیرد و اشتیاقی عمیق دارد. زاهدان و عارفان هم نمی‌توانند از عشق به تو بگذرند و حتی اعمال آنها به خاطر عشق به معشوق تغییر می‌کند. شاعر همچنین به دلتنگی و غم ناشی از دوری از معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او همچون جادوگری قوی‌تر از دانش و عقل انسان‌هاست.