شمارهٔ ۴۴۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اد۷ بیت

سرو اگر زآن قدر رفتار به بالاست زیادسایه گه گه چه عجب کز تو زیادت افتاد

سروی و سایه نوه سایه رحمت به زمینسایه رحمت تو از سر ما دور مباد

راست گویند هواهاست ز تو در سر سروکه نجنبد به یقین هیچ درختی بی باد

راست گویند هواهاست ز تو در سر سروجس آزاد ز جا سرو و به یک په استاد

سرو میخواست که پیش قد نو سر بنهدداد بر باد سرو این هوس از سر بنهاد

تا قدرت دید که بر دیده نشاندیم دگرباغبان سرو سهی را به چمن آب نداد

می کند از ستم سرو قدان ناله کمالبلبل از نارون و سرو برآرد فریاد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و عظمت درخت سرو و ارتباط آن با سایه‌اش و همچنین تأثیر باد بر آن است. شاعر به توصیف سرو و سایه‌اش می‌پردازد و از رحمت سایه‌اش یاد می‌کند. اشاره می‌شود که هیچ درختی نمی‌تواند بدون باد حرکت کند و سرو به واسطه باد به حرکت در می‌آید. همچنین، اشاره به ناله‌ها و فریادهای بلبل به خاطر ستمی که بر سرو می‌رود، نشان‌دهنده‌ی غم و اندوهی است که در نتیجه‌ی دوری و بی‌مهر بودن به وجود آمده است. در نهایت، نویسنده به نوعی تأمل در مورد قدرت و زیبایی طبیعت و ناملایمات آن می‌پردازد.