شمارهٔ ۴۴۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ینزند۷ بیت

زلفت که بر سمن گرهی عنبرین زندتوقیع حسن بر ورق یاسمین زند

مهریست نقش خاتم دولت که آفتابآنرا ز مهر عارضی نو بر زمین زند

حیف است اگر به خاک سر کویت ای صنمرضوان دم از لطافت خلد برین زند

صورتگری که نقش تو بیند غریب نیستگر خط نسخ در رخ خوبان چین زند

ای شاهدی که شهد لبان چون قند توصد بار طعنه بر شکر و انگبین زند

گرد از نهاد گوشه نشینان برآوردترک کمانکش تو چو تیر از کمین زند

تا کی کمال را هوس خاک پای توآبی ز دیده بر جگر آتشین زند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا از طبیعت و هنر، ویژگی‌های معشوق را بیان می‌کند. زلف معشوق به گلی سمن تشبیه شده و موهای پر از عطر او به زیبایی‌ها و لطافت‌های بهشت اشاره می‌کند. همچنین، کمال و زیبایی صورت معشوق به حدی است که حتی نقاشی که او را می‌بیند هم شگفت‌زده می‌شود. لطافت لبان او به شیرینی عسل و شکر تشبیه شده و دل‌باختگی شاعر به معشوق را نشان می‌دهد. در نهایت، شعر احساس عمیق عشق و اشتیاق به معشوق را بیان می‌کند.