شمارهٔ ۴۴۱

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ازمیبارد۷ بیت

ز غمزه‌های نو چندانکه ناز میباردمرا ز هر مژه اشک نیاز میبارد

سرشک ما، ز تو باران نو بهاران استکه لحظه ای نستاده است و باز میبارد

بریخت پیکر محمود و چشم او در خاکهنوز خون بفراق ایاز میبارد

ز دوری به روی تو چشم بیدارمستاره ها بشبان دراز میبارد

ز خنده هاش که میریزدم نمک به جگرملاحت از لب آن دلنواز میبارد

چو دوری از رخ او بی صفائی ای صوفیگر از جبین تو نور نماز میبارد

دلیل سوختگیهاست گریه های کمالکه اشک شمع ز سوز و گداز میبارد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با زبانی زیبا و شاعرانه به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او از غمزه‌های محبوبش سخن می‌گوید که ناراحتی و اشک او را برمی‌انگیزد. او همچنین به بارش باران و زندگی اشاره می‌کند که به خاطر عشق و دوری از معشوقش، همواره در حال ریزش است. احساس فقدان و اندوه ناشی از فاصله از محبوب در کلام شاعر نمایان است و او با بیان تصاویر زیبا، اشک و درد را به شکلی هنرمندانه به تصویر می‌کشد. شاعر همچنین به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و از تاثیر خنده‌ها و لبخندهای او بر دل و جانش می‌گوید. در نهایت، او به تأثیر گریه و سوگ بر روح خود اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که این احساسات چه قدر عمیق و تأثیرگذارند.