شمارهٔ ۴۴۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اچهغمدارد۷ بیت

ز سوز جان من آن بیوفا چه غم دارداگر چراغ بمیرد صبا چه غم دارد

کسی که بر نکند سر ز خواب چشمانشز آه و ناله شبهای ما چه غم دارد

میان عیش و طرب پادشاه نعمت و نازبر آستان ز نیاز گدا چه غم دارد

دگر مرا ز بلا دوستان مترسانیددلی که شد همه درد از بلا چه غم دارد

بکوی او نروی زاهدا مرو هرگزتو گر بهشت نه بینی مرا چه غم دارد

عوام تیر ملامت به عاشق ار بزنندز سهم لشکریان پادشا چه غم دارد

رقیب گو شنو آنچ از در تو خواست کمالگدای کو ز سگ آشنا چه غم دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنج عاشق و بی‌وفایی معشوق است. شاعر از بی‌تفاوتی معشوق و عدم احساس غم او نسبت به دردهای عاشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که حتی اگر زندگی عاشق به پایان برسد یا احساساتش نادیده گرفته شود، معشوق به آن اهمیتی نمی‌دهد. شاعر در ادامه به بی‌فایده بودن ترس از بلاها و اتهامات دیگران به عاشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق حقیقی فراتر از این مسائل است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که حتی اگر عشق به چاله‌ای از مصائب بیفتد، ارزشش را دارد و آنچه که برای معشوق اهمیت ندارد، نباید برای عاشق مهم باشد.