شمارهٔ ۴۳۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اتوبهدهد۷ بیت

زاهد از روی تو تا چند مرا توبه دهدگو دعا کن که خدایش ز ریا توبه دهد

گفته ای بردر منه بس کن ازین ناله و آهکس ندیدم که گدا راز دعا توبه دهد

عاشق روی نرا زین دو برون کاری نیستبا رقیبش کشد از عشق تو با توبه دهد

پیش لبهای تو از دعوی کوچک دهنیغنچه ها را همگی باد صبا توبه دهد

شیخ در دور لب او به کسی توبه ندادهمه رفتند به میخانه کرا توبه دهد

رایگان دل برد آن ابرو و زین ناید بازشوخ کج باز که او را ز دغا توبه دهد

مرشد آن نیست که از می دهدت توبه کمالمرشد آنست که از تو به تو را توبه دهد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر در مورد توبه و عشق است. شاعر از زاهد می‌خواهد به او توبه نگوید و به دعا پرداختن را ترجیح می‌دهد، زیرا هیچ کس راز دعا را نمی‌داند. عاشق به زیبایی معشوقش رغبت دارد و نمی‌تواند عشقش را از او جدا کند. همچنین، شاعر در مورد بی‌فایده بودن توبه از دیگران سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که مرشد واقعی کسی نیست که از میگساری توبه دهد، بلکه کسی است که او را به سوی خودش رهنمون شود و از طریق خودشناسی به حقیقت راهنمایی کند. درکل، شعر بیانگر چالش‌های عشق و توبه در زندگی است.