شمارهٔ ۴۳۲

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ندید۷ بیت

را گشودند بار بر ببندیدخویشتن زیر بار مپسندید

این جهان درد خورد دندانیستوارهیدید از او چو بر کندید

برگ ریزان عمر شد نزدیکخیره خیره چو گل چه میخندید

شاخ پی میوه گر همه طوبیستببریدش به میوه پیوندید

ره نمایان عشق آئینه اندپیش آئینه دم فرو بندید

تا نماید رخ شما به شماگره همه طوطی همه قندید

بفلک رهبر شماست کمالگر جهان زیر پای افکندید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی گذر عمر و زیبایی‌های زندگی می‌پردازد. او به مخاطبان توصیه می‌کند که از بار گران زندگی کناره‌گیری کنند و تحت فشار مسائل دنیوی نباشند. در ادامه به این نکته اشاره می‌کند که زندگی همچون دردی است که باید از آن رهایی یافت. همچنین، شاعر به زیبایی عشق و کمال اشاره کرده و می‌گوید که عشق می‌تواند به ما آینه‌ای بدهد تا خود را بهتر بشناسیم. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که کمال اصلی در بالاست و اگر ما به وسعت عشق و کمال توجه کنیم، می‌توانیم بر سختی‌های دنیا غلبه کنیم.