شمارهٔ ۳۹۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اد۷ بیت

دگر گفتی نجویم بر تو بیدادمبارک مرد و آنگه کردی آزاد

چه منت باشد از میاد بیرحمکه پای مرغ بسمل کرده بگشاد

چه حاصل زآنکه شیرین از لب خویشپس از کشتن دهد حلوای فرهاد

فراموشم نخواهی شد چو الحمددر آن دم که به تکبیر آوری باد

به بادت می فرستم خدمت و بازنمی خواهم که بر تو بگذرد باد

شدم خاک و به هر سو برد بادمکسی کز دوست دور افتد چنین باد

کمال از خون دل تر سازه نامهسلام خشک چون نتوان فرستاد

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بی‌عدالتی و درد و رنجی که از سوی دوستان و نزدیکان می‌کشد، اشاره می‌کند. او از آزادی مردی صحبت می‌کند که پس از تحمل سختی‌ها به آرامش رسیده است و می‌پرسد که چه فایده‌ای از میهمانی بی‌رحمی که به ما آسیب می‌زند، وجود دارد. همچنین به عشق شیرین و کشتن فرهاد اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگز فراموش نخواهد شد، به ویژه زمانی که یاد او در دلش خواهد ماند. او احساسات عمیق خود را ابراز می‌کند و می‌گوید که نمی‌خواهد یاد کسی که دور است، فراموش شود. در نهایت، او به بی‌احساس بودن سلامی که نمی‌تواند بفرستد، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چه شگفت‌انگیز است که از دل خونینش نیز نامه‌ای می‌نویسد.