شمارهٔ ۳۸۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: رامد۶ بیت

چو آن شاخ گل از بستان بر آمدزهر شاخی گلی از پا درآمد

چنان پر شد زچشمت چشم نرگسبازار س که آب خجلتش از سر بر آمد

زدی لاف نهال گل به آن سروگل تو یک ورق زآن دفتر آمد

فرو رفتم به حیرت زآن رخ و زلفکه چون از لاله سبزه بر سر آمد

چوبستان پر شد از بوی خوش اودگر بوی گل آنجا کمتر آمد

کمال آن به کز او بابی نسیمیکه از صد بوی گل آن خوشتر آمد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شکوه گل و عشق به آن می‌پردازد. شاعر به توصیف گل و تأثیر آن بر احساسات و محیط می‌پردازد، به‌طوری‌که گل از باغ برآمده و زیبایی خاصی به چشم‌ها می‌بخشد. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که بوی خوش گل در فضای چوبستان حاکم شده و بویی دیگر کمتر حس می‌شود. او با حیرت به زیبایی چهره و زلف معشوق خود می‌نگرد و تأکید می‌کند که نسیمی که از این گل می‌وزد، از تمامی عطرها خوش‌تر است. به‌کلی، شعر به تجلی عشق و زیبایی طبیعی اشاره دارد.