شمارهٔ ۳۶۹
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: سانند۷ بیت
جان و لبش از صبح ازل همنفسانندغافل ز نفسهای چنین هیچ کسانند
گره لب از بی سببی نیست بسی خالآنجا شکری هست که چندین مگسانند
پروازگه کوی تو دارند تمناز آن روز که مرغ دل و جان هم قفسانند
هر زاهد خشکی چه سزاوار بهشت استشایسته آتش شمر آنها که خسانند
مگذار که رویند رهت خلق به مژگانترسم که کف پای ترا چشم رسانند
از بندگی سرو قدت غنچه دهانانچون سوسن آزاده همه رطب لسانند
بگذشت بصد بیم کمال از سر آن کویکز زلف و دوچشم تو شب است و عسسانند