شمارهٔ ۳۵۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ردنباشد۷ بیت

بیزارم از آن دل که درو درد نباشدهر دل که بترسد ز بلا مرد نباشد

یاران مرا درد من بی سرو پا نیستدشمن به از آن دوست که همدرد نباشد

گر هست غباری ز دلت پاک فرو شویکأنینه همان به که بر او گرد نباشد

قدر می و معشوق و خرابات چه داندآنکس که چو من میکده پرورد نباشد

جنت نروم نا رخ زیباش نبینمفردوس چکار آید اگر ورد نباشد

چون شمع هر آنکس که بود سوخته عشقبی دیدهٔ گریان و رخ زرد نباشد

دلگرمی مستان ز غزلهای کمال استآری نفس سوختگان سرد نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق نویسنده نسبت به عشق و درد است. او از دل‌هایی که نسبت به درد بی‌احساس هستند، بیزار است و اعتقاد دارد که دوستی که همدردی ندارد، بهتر از دشمنی است. همچنین به اهمیت عشق و می‌پردازد و اظهار می‌کند که بدون عشق و زیبایی، جنت هم بی‌معناست. او عشق را به شعله‌ای شبیه می‌داند که در آن سوختن و غم طبیعی است و بر این باور است که دلگرمی در شعرهای عاشقانه نهفته است. در مجموع، شاعر به دنبال معنای واقعی عشق، درد و همدلی است.