شمارهٔ ۳۵۰

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: ارنیابد۷ بیت

بی تو مرا زندگی بکار نیایدنعمت بی دوست خوشگوار نیابد

تاتو نیانی چو آرزو به کنارمهیچ مرادیم در کنار نیابد

تا ندهی زلف بیقرار به دستمخاطر من بر سر فرار نیابد

گرسگ خود خوانیم اهانت تست آنورنه مرا زین حدیث عار نیابد

چشم عیادت ازو کراست که گر نیزخاک شوم بر سر مزار نیابد

کس نتواند گرفت آن رسن زلفتا بسر خود به پای دار نیابد

نقد دو عالم بنه کمال که آنجاجان گرانمایه در شمار نیابد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان وابستگی عمیق شاعر به معشوق و دلبستگی او به عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید بدون معشوق زندگی برای او بی‌فایده است و هیچ خوشی بدون دوست نمی‌تواند وجود داشته باشد. او اشاره می‌کند که حتی اگر آرزو کند که معشوق کنار او باشد، باز هم هیچ چیز از نظر روحی برای او مطلوب نیست. شاعر تأکید می‌کند که اگر زلف معشوق را به دست نگیرد، آرامش و اطمینان خاطر نخواهد داشت. در نهایت، او به ارزش زندگی و جان خود اشاره می‌کند که بدون عشق معنا ندارد و هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین آن شود.