شمارهٔ ۳۴

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: مرا۷ بیت

دوش از در میخانه بدیدیم حرم رامی نوش و ببین قسمت میدان کرم را

فرمان خرد بر دل هشیار نویسندحکمی نبود بر سر دیوان قلم را

ای مست گر افتی به سر تربت شاهانمشتاق لب جام بیابی لب جم را

پای ستم از ساحت جان گرد بر آوردبنشین و به می باز نشان گرد ستم را

چنگت خبر راه طرب داد و ز پیرانبشنو سخن راست مبین پشت به خم را

در شیشه گر از باده کمی هست غمی نیستلیکن غم بسیار بود دولت کم را

صبح است کمال و می و آواز خوش نیبرخیز غنیمت شمر این یک دو سه دم را

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره لذت‌جویی از زندگی و بهره‌مندی از لحظات خوش است. شاعر به میخانه و شادی دعوت می‌کند و از نوشیدن شراب و دیدن زیبایی‌ها سخن می‌گوید. او بر این نکته تأکید می‌کند که در زندگی هیچ چیز مهم‌تر از حال خوش و لذت بردن از زمان حال نیست. همچنین به اهمیت خرد و آگاهی در زندگی اشاره می‌کند و دلایل و جستجوی خوشی را در کنار یادآوری زندگی‌نامه بزرگانی که در تاریخ گذشته‌اند، مطرح می‌نماید. در نهایت، شاعر به مخاطب توصیه می‌کند که از فرصت‌های نادر زندگی استفاده کند و لحظات خوش را غنیمت بشمارد.