شمارهٔ ۳۳۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: مباشد۷ بیت

با غم عشق تو دل کیست که محرم باشدبا لب لعل تو جان چیست که همدم باشد

هر کرا دولت سودای تو شد دامن گیرفارغ از محنت و آسوده دل از غم باشد

نسبت روی تو چنان نتوان کرد به ماهکه به حسن از رخ زیبای تو پر کم باشد

خنک آن جان که شد از آتش سودای نور گرمخرم آن دل که به غمهای تو خرم باشد

گر دمی دست دهد روی تو دیدن ماراحاصل از عمر گرانمایه همان دم باشد

مفلس کوی مغانرا به خرابات غمشدولت جام به از مملکت جم باشد

گر ببوسیدن پایت برسد دست کمالاو بدین پایه به عشاق مقدم باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است و بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به آن می‌باشد. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند در دل غم عشق معشوقش محرم باشد و با جان عاشق همدمی کند. او اشاره می‌کند که هر کسی که به عشق معشوق مشغول شود، دیگر از غم‌ها و دردها رها می‌شود. همچنین زیبایی معشوق به قدری است که نمی‌توان آن را به هیچ چیزی مقایسه کرد. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که حتی یک لحظه دیدن روی معشوق ارزشمندتر از تمام عمر است و عشق و محبت به معشوق بر تمامی مشکلات و غم‌ها غلبه می‌کند.