شمارهٔ ۳۰۷

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: انشد۷ بیت

از باد سر زلفت یک روز پریشان شدجان و سره مسکینان در پای تو ریزان شد

حال دل خود گفتم با چاره گر دردیبیچاره به درد دل آهی زد و گریان شد

چشم که رسید آیا باز این دل خرم راکز ناوک مژگانی آزرده پیکان شد

دل خواست شدن سوئی جان نیز روان با اوتا تو ز نظر رفتی هم این شد و هم آن شد

باشد همگی تاوان بر چشم من گریانهر خانه که از باران در کوی تو ویران شد

آن مه که شبی دیدی در حسن تمام او رااز شرم جمال تو ماهیست که پنهان شد

می گفت کمال از می دارم هوس توبهچون دید رخ ساقی از گفته پشیمان شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و درد دل شاعر است. او از زیبایی معشوقه‌اش سخن می‌گوید و تأثیر عمیقی که بر دل او گذاشته است. زلف معشوق باعث پریشانی‌اش می‌شود و دلش را می‌آزارد. شاعر از چاره‌گری می‌خواهد که دردی را که دارد درمان کند، اما آن چاره‌گر هم به حال او می‌نالد. وقتی معشوق از نظرش دور می‌شود، دلش نیز دچار غم و ناامیدی می‌شود. شاعر از ویرانی‌های ناشی از عشق و باران عشق می‌گوید و در نهایت به این نکته می‌رسد که جمال معشوق، حتی ماه را نیز تحت شعاع قرار داده و از توبه و پشیمانی سخن به میان می‌آورد. شعر به خوبی احساسات عاشقانه و اندوه ناشی از دوری را نشان می‌دهد.