شمارهٔ ۲۹۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اکنند۵ بیت

آنجا که وصف گیری آن دلربا کننداز مشک اگر کنند حدیثی خطا کنند

گر کام اوست ریختن خون عاشقانآن به که کامش از دل شیدا روا کنند

بیهوده رنج می‌برد از دست ما طبیباین درد عشق نیست که آن را دوا کنند

ما را نظر به روی تو بر خط خال نیستصاحبدلان نظارهٔ صنع خدا کنند

بر گفته کمال فشانند زر چو آبآنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار به توصیف عشق و زیبایی معشوق و درد و رنج عاشقان می‌پردازند. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و مقایسه‌های دلنشین، نشان می‌دهد که عشق، حتی اگر به درد و رنج منجر شود، ارزشمند است. او اشاره می‌کند که طبیب نمی‌تواند دردی را که ناشی از عشق است درمان کند و تنها نگاه به معشوق می‌تواند تسلی‌بخش باشد. همچنین بیان می‌شود که فهم عمیق و زیبایی‌های معنوی در زندگی، مانند تبدیل خاک به طلا، تنها از سوی انسان‌های صاحب دل ممکن است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که عشق و زیبایی، هر چند ممکن است دردناک باشند، اما در عین حال بی‌نهایت گرانبها و ارزشمند هستند.