شمارهٔ ۲۸۸

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: اج۷ بیت

اگر آن غمزه خواهد ز ترکان خراجچو زلفته بگردن بیارند باج

میارید گو ناز اینجا و حسنکه زیره به کرمان ندارد رواج

مفرح لب تست و بس گره مرابه سودای خط خشک گردد مزاج

مداوای زاهد چه سود ای حکیمکه شخصیست بس ناخوش و بی علاج

نشد مهر آن لب ازین دل برونترشح نفرمود می از زجاج

چه بوسم شب وصل دست رقیبندارد غنی با گدا احتیاج

به چشم حقارت مبین در کمالکه آزاده شابت بی تخت و تاج

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و اندوه ناشی از ناکامی در عشق می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های محبوبش سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که حتی با وجود زیبایی و ناز او، عشقش برایش عذاب‌آور و بی‌نتیجه است. او به نارسایی‌های خود و محبت‌های بی‌مورد اشاره می‌کند و در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که زیبایی و کمال در چشم دیگران نمی‌تواند او را از درد دلش نجات دهد. شاعر به صورت شاعرانه خاطرنشان می‌کند که عشق واقعی، بدون نیاز به تاج و تخت، آزاد و رساست و به این موضوع تأکید می‌کند که ارزش‌ها همیشه در ظاهر نیستند.