شمارهٔ ۲۸۱

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اراست۷ بیت

هوس بار گر آزار دل افگار استنخورد غم دل انگار که با آن یار است

شب وصلت سخن از صبر نگویم که کم استفتنه شوق چه گویم به تو چون بسیار است

نکند عاشق تالانت ز غم روی تو خوابعندلیب از هوس گل همه شب بیدار است

از توأم هر شرف و قدر که می باید هستقیمتی نیست مرا پیش تو این مقدار است

روز وصل توأم از بهر نثار قدمتکاش سر نیز در میبود چو چشمم چار است

گرچه دیدار تو صد بار شود دیده مرادیده را بار دگر آرزوی دیدار است

صوفیان مست شدند از سخنان تو کمالکه در انفاسی تو بوی سخن عطار است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عواطف عاشقانه و اشتیاقی عمیق است. شاعر از درد و غم ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که شب‌ها به خاطر عشق به یارش بیدار می‌ماند. او از شوق و آرزوی دوباره دیدار معشوق سخن می‌گوید و احساس حقارت در مقابل او را بیان می‌کند. در نهایت، شاعر به تأثیر کلام و نفس معشوق اشاره می‌کند که به اندازه‌ای روح‌بخش است که دیگران را مست می‌کند. تمام این احساسات به زیبایی و عمق عشق و دلبستگی او به معشوق اشاره می‌کند.