شمارهٔ ۲۸۰

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: کشت۷ بیت

هزار شکر که آن چشم پر خمارم کشتوگرنه حسرت آن خواست زار زارم کشت

پر واجب است به هر گشتن توأم شکریهزار شکر که چشمت هزار بارم کشت

دعای زندگیم گو مکن کس از یارانبس است زندگی من همین که بارم کشت

شب فراق بشارت بکشتنم دادیچه منت است ز نو کآن شب انتظار کشت

گرم تو دل ندهی چون رهم ز دست رقیبکه جز به سنگ من آن مار را ندارم کشت

ز پیچ و تاب چو دامی که صید را بکشددرون هر گره آن زلف ثا بدارم کشت

نرفت آب خوشی بی لبش به حلق کمالمگر دمی که به شمشیر آبدارم کشت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر expresses gratitude به خاطر زیبایی چشمان محبوبش که او را به شدت مجذوب کرده و باعث شده احساسات عمیق و حسرت را تجربه کند. او به این موضوع اشاره می‌کند که هر بار که به محبوبش نگاه می‌کند، همچون یک مرگ شیرین او را می‌کشد. شاعر همچنین بیان می‌کند که دعا کردن برای زندگی‌اش از دیگران را بی‌فایده می‌داند و زندگی‌اش را فقط به خاطر عشق و زیبایی محبوبش کافی می‌داند. او با اشاره به شب‌های فراق و انتظار، نشان می‌دهد که عشق او چقدر عمیق و دردناک است و در نهایت، زندگی‌اش به خاطر معشوق معنی پیدا می‌کند.