شمارهٔ ۲۴۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انیدرست۷ بیت

ما به کفر زلف او داریم ایمانی درستبابت پیمان شکن عهدی و پیمانی درست

گرچه چشم می‌گویدم جویم دلت لیکن که یافتقول مستی راست عهد نامسلمانی درست

عهدها بندد که سازم عاقبت دل با تو راستراست گویم این سخن هم نیست چندانی درست

بر زبانها نا گذشت آن لب رقیب جنگجویدر دهان عاشقان نگذشت دندانی درست

بار ما گر آستین افشان در آید در سماعکس نه بیند خرقه پوشی با گریبانی درست

گوی دلها بسکه از هر سو ربودند و شکستنیست بر دوشبتان از زلف چرگانی درست

پاره سازند اهل معنی جامه ها بر تن کمالگر بخواند هفت بیت تو غزالخوانی درست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر کشمکش عشق و عقل است. شاعر از ایمان به زلف محبوب و پیمان‌های شکسته‌اش می‌گوید و در عین حال، به تردیدها و مشکلاتی که در این راه وجود دارد، اشاره می‌کند. او به زیبایی‌های محبوبی که قلبش را تسخیر کرده نیز اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که هرچند دلش به او می‌تپد، اما واقعیت‌ها و تجربیات عاشقانه‌اش باعث ناامیدی‌اش می‌شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که عشق و معنویت ممکن است او را به سمت کمال و حقیقت هدایت کند، حتی اگر در این راه مشکلات زیادی وجود داشته باشد.