شمارهٔ ۲۳۰

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)۷ بیت

گل از پیراهنت بوئی شنیدستگریبان از برای آن دریده ست

چو دید اندر چمن دامن کشانتز حسن و لطف خود دامن کشیده است

به نو بر فلک کم مینمایدمگر از دور ابروی تو دیدهست

حدیثی از لبت هر کس که بنوشتزکلکش بر ورق سرخی چکیده ست

از چندین تیر کاندر ترکش تستدل مجروح را تیری رسیده است

ندیدست آن دهان هیچ آفریدهبه حکم آنکه از امید کشتن از

کمال از غصه خود را کشت گوئیهیچ آفریده ست نیفت بریده ست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که گل از زیبایی پیراهن معشوق بویی استشمام کرده و به همین خاطر گریبانش را پاره کرده است. همچنین، دامن معشوق در چمن به دلیل حسن و لطفش کشیده شده است. شاعر می‌گوید که ابروی معشوق فقط از دور نمایان است و همچنین از تاثیر لبان معشوق بر روی دیگران صحبت می‌کند؛ به طوری که هر کسی که درباره او نوشته، از زیبایی او الهام گرفته است. شاعر از تیرهای عشق و درد دل نیز سخن می‌گوید و به نوعی بیان می‌کند که هیچ موجودی به اندازه معشوق زیبا و جذاب نیست و عشق او باعث رنج و غصه است.