شمارهٔ ۲۲۶

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رینیست۷ بیت

گر یار مرا با من مسکین نظری نیستما را گله از بخت خود است از دگری نیست

اندیشه ز سر نیست که شد در سر کارشاندیشه از آن است که با ماش سری نیست

دی بر اثر او رمقی داشتم از جانو امروز چنانم که از هم اثری نیست

گفتنی پی هر نیرگی ای روشنی ای هستچون است که هرگز شب ما را سحری نیست

هر شربت راحت که رسیده از کف خوبانبی چاشنی غصه و خون جگری نیست

مادام که جان ساکن منزلگه خاک استدلرا ز سر کوی تو رای سفری نیست

زنهار کمال ار گذری بر سر کویشاز سر گذر اول که ازینت گذری نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان غم و درد دل عاشق می‌پردازد که از بی‌توجهی یار خود رنج می‌برد. شاعر می‌گوید که اگر یار به او توجهی نداشته باشد، دلیل ناراحتی‌اش بخت بد خود است و نه چیز دیگری. او اشاره می‌کند که در گذشته از عشق یار انرژی و انگیزه‌ای داشت، اما اکنون تنها حسرت بر جا مانده است. همچنین، از شربت راحتی سخن می‌گوید که بدون غصه و درد وجود ندارد. شاعر تأکید می‌کند که تا زمانی که زندگی در خاک است، دلش نمی‌تواند از یاد یار آزاد شود و به سفری برود. در پایان، از اهمیت توجه به کمال یار و گذر از کنار او سخن می‌گوید و یادآور می‌شود که این فرصت‌ها در زندگی تکرار نمی‌شوند.