شمارهٔ ۲۲۳

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)قافیه: ریاست۷ بیت

گر مرا از نظر انداختی این هم نظری استهر جفائی که رسد از تو وفای دگری است

دل مجروح مرا هست برآن تیر گرفتکه چرا از حرم خاص تو او را گذری است

باش تا حسن نو روزی به ظهور انجامدکه از آن روز هنوز این رخ زیبا سحری است

ای حسود از سر کین عیب محبان تا چندعیب خود بین تو که پنداشتهای آن هنری است

برسانید ز من با سگ کویش امشبعفو فرما گرت از ناله ما دردسری است

دی رقیب از لب او داد به من مژده قتلدهنش پر ز شکر باد که این خوش خبری است

وصل او می طلبی مختصر این است کمالکین تما نه به اندازه هر مختصری است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده‌ی احساس درد و حسرت عاشق نسبت به معشوق است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر معشوق او را فراموش کند، این نیز نوعی توجه است. او از جفاهای معشوق صحبت می‌کند و به عشق و وفا اشاره می‌کند. شاعر امیدوار است روزی زیبایی معشوقش را ببیند و حسودان را به چالش می‌کشد که عیب‌جویی از محبان هنر خود را نمی‌توانند پنهان کنند. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که او را ببخشد و به وصال او امیدوار است. تمامی این‌ها نشان از عمیق‌ترین احساسات عاشقانه و درونی شاعر دارد.