شمارهٔ ۲۱۴

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یبهست۷ بیت

گر جانب محب نظری با حبیب هستغم نیست گر هزار هزارش رقیب هست

با کس مگو که چاره کنند درد عشق راای خواجه گر طبیب نباشد حبیب هست

سر در مکش ز ناله ما ای درخت نازهرجا که هست شاخ گلی عندلیب هست

گوشی که شد به حلقه عشق بنان گراننشنیده ام که قابل پند ادیب هست

گر شحنه می برد سر واعظ به تیغ کندکار شمشیر زنگ خورده بدست خطیب هست

در خورد گوش بار بدست من غریبگر نیست گوهری سخنان غریب هست

از جام وصل هم رسدت قطرة کمالکز جرعه خاک را همه وقتی نصیب هست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و لذت عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر محبوبی در زندگی باشد، حتی وجود رقیبان هم نمی‌تواند غمگین‌کننده باشد. او همچنین بیان می‌کند که برای حل درد عشق، نیازی به گفت‌وگو با دیگران نیست؛ زیرا محبوب خود مانند طبیب است. شاعر به گل و بلبل اشاره می‌کند و می‌گوید که ناله و غم عشق نباید درخت ناز را اذیت کند. همچنین او از عشق به عنوان حالتی می‌گوید که کسی که به آن دچار شده، نمی‌تواند دیگران را نصیحت کند. شاعر به تاثیری که عشق بر روح انسان می‌گذارد اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر در دنیا چیزهای گرانبهایی وجود نداشته باشد، عشق خودش گوهری ارزشمند است. در نهایت، از وصل و نزدیکی به محبوب به عنوان منبع کمال و کامل شدن یاد می‌کند.