شمارهٔ ۲۱۳

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ییافت۶ بیت

کسی که پرتو انوار لامکانی یافتفراغت از همه آشوب این جهانی یافت

به ذرهای نخرد های و هوی سلطاناندلی که بر در حق راه پاسبانی یافت

فروتنی کن اگر سر فرازیت بایدچو پشت خوشه خم از بهر سرگرانی یافت

نماز و طاعت پیری طریق ناکامی استخوشا سعادت شخصی که در جوانی یافت

اگر چه همچو سکندر رسید بر ظلماتولی چه سود که خضر آب زندگانی یافت

بگو که گنج سخن از که بافتی تو کمالبه بمن همت برهان کیمیائی یافت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان تجربیات و دیدگاه‌های یک فرد در مورد زندگی و معنای آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کسی که به حقیقت و معرفت دست یافته است، از آشفتگی‌های دنیا رها شده و آرامش پیدا کرده است. او تأکید می‌کند که در برابر دنیا و قدرت‌ها باید فروتن بود. همچنین، یادآوری می‌کند که عبادت و طاعت در سنین جوانی می‌تواند به سعادت منجر شود و اگرچه فردی ممکن است به مقام‌های بلند دست یابد، اما اگر به معنای عمیق زندگی نرسد، سودی نخواهد داشت. در نهایت، شاعر از تلاش برای دستیابی به کمال و معرفت سخن می‌گوید و به جستجوی ارزش‌های واقعی زندگی اشاره می‌کند.