شمارهٔ ۱۹۶

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: است۸ بیت

عشق از نام و از نشان یکتاستبینشانی نشان مرد خداست

هر را از مقام بی رنگیرنگی ز رنگ او پیداست

خلعت عشق نیست لایق عقلکاین قبا بر قد دل آمد راست

دل چه و دین کدام و عقل کدامعشق را دل کجا و صبر کجاست

بی بصیر را چه بهره از خورشیددر خور نور دیده بیناست

دل مرنجان ز هیچ رنج کمالخامه رنجی که راحتش ز دواست

گر زدی جز به باد او نفسیآن نفس نیست بلکه باد هواست

هر که در زیر پای مردان رفتاز همه دست دست او بالاست

خلاصه

هوش مصنوعی: عشق به نام و نشان خاصی اشاره دارد و نشانه‌ای از مردان خداست. هر کس که از مقام بی‌رنگی برخوردار باشد، رنگی از عشق او در وجودش نمایان است. عشق پروازی بالاتر از عقل دارد، زیرا این قبا بر قامت دل می‌نشیند. در مورد عشق، دل و دین و عقل چه می‌باشد؟ عشق جایی برای دل و صبر ندارد. کسی که بینش ندارد، بهره‌ای از نور خورشید نمی‌برد. دل نباید از هیچ رنجی آزرده شود، زیرا رنجی که آرامش بخش باشد، ارزشمند است. اگر جز به عشق به نفس توجه کنی، آن نفس در حقیقت بادی تهی است. هر کس که در زیر پای مردان صادق باشد، از همه چیز فراتر می‌رود و در مقام بلندی قرار می‌گیرد.