شمارهٔ ۱۹۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: کجارفت۷ بیت

عجب آن دلبر جادو کجا رفتازین سو دل ربود آن سو کجا رفت

امید از ما سگان کو چو آهونیابد کس، پی اش آه او کجا رفت

به ره گوئی به گنجی مار رفتستچنین در پاکشان گیسو کجا رفت

دل و عقلت نبردم گوید و جانبلی هست این یکی آن در کجا رفت

رقیا آدمیت بار پرسیستبپرسید آن پری رخ کر کجا رفت

نهاده در کمان تیر از پی صیدبه آن چشم و به آن ابرو کجا رفت

کمال از غم چو زلفش سر به زانوسترفیق و بار و همزانو کجا رفت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این غزل شاعر به دنبال دلبر جادویی خود است که گویی ناگهان ناپدید شده است. او از زیبایی‌ها و جاذبه‌اش یاد می‌کند و هر بار سوال می‌کند که او کجا رفته است. شاعر امید ندارد و حسرت می‌خورد که هیچ‌کس نمی‌تواند او را پیدا کند. او از دل و عقل خود می‌گوید که گویی با آن پری رخسار گم شده‌اند. در نهایت، او به غم و تنهایی خود اشاره می‌کند و می‌پرسد که رفیق و هم‌آغوش او کجا رفته است. این شعر بیان کننده احساس فراق و دلتنگی عمیق شاعر برای محبوبش است.