شمارهٔ ۱۹۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اگویمکهکیست۷ بیت

عاشقم بر دلبری با کس چرا گویم که کیستتو کهای باری رقیبا تا ترا گویم که کیست

آنکه هوشم برد از تن نکهت پیراهنشگر بیاید باز با باد صبا گویم که کیست

چون ز روی خوب منعم می کنید ای زاهدانقبله و محراب خود کی با شما گویم که کیست

عاشق خود را چرا هر بار کوئی بیوفاگر نرنجد خاطر تو بی وفا گویم که کیست

در میان دلربایان از بتان شوخ چشمگر نگیری خشم شوخ دلربا گویم که کیست

عاشق من کیست گوئی نا بریزم خون اوجانب من حمله کن شمشیر تا گویم که کیست

گویدم هر دم رقیبت کز گدایانی کمالگر سگی و جنگ بگذارد گدا گویم که کیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است و شاعر از دلربایی خاص صحبت می‌کند که به شدت عاشق او شده است. او به خود می‌گوید که کمتر به رقیب خود اشاره کند، چرا که آن شخص خاص، بسیار فراتر از دیگران است. شاعر احساسات خود را نسبت به محبوب بیان می‌کند و از زاهدان درخواست می‌کند که زیبایی محبوبش را درک کنند. در این شعر، عشق و حسادت، تردیدها و آرزوها حس می‌شود و شاعر با سؤالاتی از محبوب خود به توصیف عشق و چالش‌های آن می‌پردازد. در نهایت، او از توجه، مراقبت و فدایتری که برای عشقش می‌کند، سخن می‌گوید.