شمارهٔ ۱۹۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: نت۷ بیت

عاشقم بر تو ز عاشق کشتنتدوست کئی تا دوست تر دارم منت

سر طلب از من که آرم در نظربر سر آن هم در چشم روشنت

گر دهی خون شکاری غمزه رامن شکار غمزة صید افکنت

ماه دزدی می کند خویی ز توزآن در آبد هر شبی از روزنت

دیده ای داریم بر روی نو پاکباکتر از دید ما دامنت

آستین گر ساعدت پوشد ز ماخون ما در گردن پیراهنت

میرود زلف تو در خون کمالخون ناحق میکند در گردنت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق و پیچیده‌ای است که شاعر نسبت به معشوقش دارد. شاعر از احساسات خود می‌گوید و نشان می‌دهد که این عشق تا چه حد دردناک و عذاب‌آور است. او از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و در چشمش بیارد. شاعر همچنین به بازی‌های عشق و فریب‌های معشوق اشاره می‌کند و به تصویرسازی‌هایی از زیبایی و قدرت عشق پرداخته است. در نهایت، او از تضادها و تضییع حقوق خود در این عشق سخن می‌گوید و از عذاب‌های ناشی از این احساسات رنج می‌برد.