شمارهٔ ۱۸۳

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ابفرست۷ بیت

سؤال بوس که کردم مرا جواب فرستاگر شکر نفرستی ز ب عتاب فرست

پیام ده به من از لب که سوخت تشنه دلمکباب هست مرا وعده شراب فرست

به روز هجر ز عارض به ما سلام رسانبه تشنگان قیامت ز روضه آب فرست

چو دورم از تو رقیبی فرست قاصد منگناهکار چنین را چنان عذاب فرست

اگر زکات گدایان حسن بخش کئینخست با مه و آنگه به آفتاب فرست

روایح خوش صد ناقه تا به باد رودنسیم زلف معطر به مشک ناب فرست

اصداع شد سگ او را ز ناله تو کمالبه دفع درد سر از دیدهاش گلاب فرست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درخواست می‌کند که اگر پاسخ سؤالاتش فرستاده نشده است، حداقل از محبوبش برای او پیامی بفرستد. او به تشنگی و نیازش به عشق و شراب اشاره می‌کند و می‌خواهد که در غیابش، سلام‌هایی برای او بفرستند. شاعر به دوری از محبوب و عذاب ناشی از آن اشاره می‌کند و امیدوار است که محبت او به دیگران نیز برسد. او همچنین از زیبایی‌های طبیعی و خوشبوئی‌ها سخن می‌گوید و در نهایت، از درد و رنجی که به دلیل این دوری احساس می‌کند، با تصاویری از گل و گلاب سخن می‌گوید.