شمارهٔ ۱۵۵

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: دانست۷ بیت

دل قبله خود خاک سر کوی تو دانستجان طاعت احسن هوس روی تو دانست

محراب دو شد زاهد سجاده نشین راز آن روز که محراب دو ابروی تو دانست

عاشق ز دل و دین نظر عقل بپوشیدتا کافری غمزه جادوی نور دانست

عقل از په عشق عنان باز به پیچیدتا سلسله جنبانی گیوی نو دانست

وجه نظر و دور و نلل به بدیهیعقل از نظر روی تو و موی تو دانست

این نکته که کسی را ز تو نه رنگ و نه بویستاز رنگ تو دریافت دل از بوی نو دانست

بیش است کمال از همه زان روز که خود رادر مرتبه کمتر ز سگ کوی تو دانست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و محبت نسبت به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل و جانش تنها در جستجوی محبوب است و از محبتی عمیق صحبت می‌کند که حتی عقل را تحت تأثیر قرار داده است. زاهدان و مومنینی که در عبادت خود غرق هستند، زمانی که به زیبایی معشوق توجه می‌کنند، دچار دوگانگی می‌شوند. شاعر اعلام می‌کند که عشق حقیقی فراتر از عقل است و حتی درک از زیبایی‌ها نمی‌تواند رنگ و بوی واقعی محبوب را بیان کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که در مقایسه با عشق به معشوق، هر موجودی حتی پایین‌تر از خود را نیز کمتر و ناچیز می‌داند.