شمارهٔ ۱۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: رما۹ بیت

بی غمت شاد مباد این دل غم پرور ماغمخور ای دل که بجز غم نبود در خور ما

دردمندیم و خبر می دهد از سوز دروندهن خشک و لب تشنه و چشم تر ما

مفلسانیم که در دولت سودای غمتحاصل هر دو جهان هیچ نیرزد بر ما

گر تو در مجمره غم دل ما سوزانیهمچنان بوی تو یابند ز خاکستر ما

میکنم شاهی از آن روز که گفتی به رقیبکاین گدا کیست که هرگز نرود از در ما

دل ما گم شد و جز باد نیابیم کسیکه شود رنجه و آرد خبر دلبر ما

قیمت صحبت ما دان که همین دم باشدکه برد هجر تو از کوی تو دردسر ما

عذر صاحب‌نظرانش شود آن دم روشنکه ببیند مه روی تو ملامتگر ما

صفت روی تو تا در قلم آورد کمالگل برد نسخه حسن از ورق دفتر ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عمق غم و درد دل شاعر می‌پردازد. شاعر از غم و رنج خود می‌گوید و بیان می‌کند که تنها غم در زندگی‌اش مانده است. او به درد و سوز درونی‌اش اشاره می‌کند و از خشکی دهن و تشنگی خود حرف می‌زند. شاعر خود را فقیر می‌داند و می‌گوید که حتی اگر دنیا را به خاطر عشق معشوق از دست بدهد، باز هم چیزی ندارد. او آرزو می‌کند که روزی به مقام و شاهی برسد و از طرف معشوقش به او توجهی شود. دل شاعر گم شده و هیچ‌کس جز باد به او کمک نمی‌کند. در پایان، شاعر از زیبایی و کمال معشوقش می‌گوید و اینکه هیچ‌کس نمی‌تواند وصف او را به درستی بیان کند. شعر در کل، تجلی غم عشق و انتظار و نابه‌جایی جدایی را نمایش می‌دهد.