شمارهٔ ۱۴۳

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یلیاست۷ بیت

در کوی تو خون مژه خیلی است که سیلی استهر قطره از و قابل سیلی است که خیلی است

سهل است به چشم من اگر درج ثریاستپیش در گوش تو که تابان چو سهیلی است

بر طاق فلک مه قد خود کرد خم و گفتما را بنوی با خم ابروی تو میلی است

مقصود دو عالم چه کنی بر دل ما عرضمقصود تونی هرچه ورای تو طفیلی است

جز زلف و رخت دل نکشد لیل و نهارمفرخ تر ازینم نه نهاری و نه لیلی است

من دائم و دل قدر شب وصل که مجنوندانست شب قدر شبی را که به لیلی است

در دید؛ گریان کمال ابرو و زلفتبر بسته به زنجیر پلی بر سر سیلی است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی معشوق خود می‌پردازد و احساسات عمیقش را نسبت به او بیان می‌کند. او از شدت عشقش می‌گوید که هر قطره اشک‌اش به مانند سیلی است و زیبایی معشوقش چنان درخشان است که حتی ستارگان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. شاعر بیان می‌کند که هیچ چیز برایش مهم‌تر از زیبایی معشوق نیست و شب وصلش را به یاد می‌آورد که چقدر برایش ارزشمند است. همچنین، او به تضاد و فراز و نشیب‌های عشق و احساساتش اشاره می‌کند و از زنجیر عشق که او را در بند کرده، حرف می‌زند. به طور کلی، شعر تصویری از عشق آتشین و ناگزیر شاعر به معشوقش را ارائه می‌دهد.