شمارهٔ ۱۴۲

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: لنیست۷ بیت

در علم محققان جدل نیستاز علم مراد جز عمل نیست

کفش خضر و عصای موسیشایسته پای و دست شل نیست

اگر فکر کی درین چه باشدزین فکر دماغ را خلل نیست

از آب خجند بگذر و کوهدر سپر تو این بجز مثل نیست

این در نه در آن حقیر دریاستوین لعل به کوه میوغل نیست

در کوه چه میکنی به من باشکامروز معاد در جبل نیست

ابنها نه مقالت کمال استاسرار خداست این غزل نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت علم و عمل در زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که این علم تنها با عمل معنا پیدا می‌کند و در نتیجه، علم خالی از عمل هیچ ارزشی ندارد. همچنین به نمادهای کیهان‌شناسی مانند کفش خضر و عصای موسی اشاره می‌کند که به کار و تلاش نیاز دارند. او نشان می‌دهد که اگر اندیشه‌ای در این باره وجود ندارد، لازم نیست به آن فکر کرد. شاعر از گذر از آب و کوه می‌گذرد و به این نکته اشاره می‌کند که معاد یا حقیقت در کوه‌ها یا چیزهای ظاهری نیست، بلکه اسرار خداوند در دل این غزل نهفته است. در واقع، او به دنبال عمق معانی و حقیقت در زندگی است.