شمارهٔ ۱۴۱

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: یناست۸ بیت

در صف دلها غم تو صدرنشین استمرتبه ناله از تو برتر ازین است

بر تو نه تنها منم فشانده دل و دینداعیه این است هر کرا دل و دین است

کس نشود سیر گفته ای ز وصالمخاصیت عمر ناگزیر همین است

هست سر فتنه در زمین سر زلفتفتنه چه باشد بلای روی زمین است

عکس جمالت ز چین زلف توان دیدمطلع خورشید چون ز جانب چین است

مرگ رقیب آمد و هنوز جوان استبخت جوان دارد آنکه با تو قرین است

گرچه ز غم پیر شد کمال برین درپیر نباشد که در بهشت برین است

شعر منت گر بخاطرست که خوانیچیست تأمل بخوان که سحر مبین است

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی عشق و غم ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که غم معشوق در دل‌ها در صدر نشسته و هیچ کس نمی‌تواند از محبتی که نسبت به او دارد، خسته شود. عشق و وابستگی به او، خاصیتی است که در زندگی وجود دارد و باعث می‌شود فرد نتواند از وصال او سخن بگوید. همچنین، زلف و زیبایی معشوق می‌تواند فتنه و بلایی برای دیگران باشد و تصویر او همچون خورشیدی که از جانب چین می‌تابد، در دل‌ها و ذهن‌ها جاودانه است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر یک رقیب برای عشق وجود داشته باشد، جوانی و خوشبختی تنها از آن کسی است که با معشوق در ارتباط است. در نهایت، شاعر به تأمل در شعر اشاره می‌کند و می‌گوید که خواندن آن، مانند سحری است که واقعیت‌های پنهان را نمایان می‌کند.