شمارهٔ ۱۲۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اباست۷ بیت

خطت سبز و لبت مشک و گلاب استدهانت ذره رویت آفتاب است

تو گنج حسن و بس خانه دلکه از شوق چنین گنجی خراب است

دل من بی به روی تو سوزانچو کتان از وجود ماهتاب است

شبی کان آستان بالین من نیستچه جای بستر و چه جای خواب است

برو ناصح مترسان از عذابمکه دیدار تو ما را خود عذاب است

بحمد الله ندارم دامن تراگر بر خرقهام داغ شراب است

کمال آن خاک در از گریه تر سازکه در باران امید فتح آب است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت شخص مورد نظر می‌پردازد. شاعر با بیان ویژگی‌های ظاهری و باطنی معشوق، احساس عمیق عشق و شوق را به تصویر می‌کشد. او از دل سوخته‌اش می‌گوید که به خاطر دوری از معشوق به حالت بی‌تابی رسیده است. همچنین، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که دیدن معشوق برایش همچون عذابی است خوشایند و به نوعی حیات او به زیبایی معشوق وابسته است. در نهایت، شعر به جاذبه‌ای اشاره دارد که این عشق و زیبایی به زندگی و روح انسان می‌بخشد.