شمارهٔ ۱۲۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: وست۵ بیت

حلقه بر در میزند هر دم خیال روی دوستگوش دار این حلقه را ای دل گرت سودای اوست

صبحگاهی می گرفتم عقد گیسویش به خوابزان زمان دست خیالم تا به اکنون مشگ بوست

دل که چون گویست در میدان عشق آشفته حالگر به چوگان نسبت زلفش کند بیهوده گوست

سر بلندی بین که باز از دولت رندی مرابر سر دوشی که دی سجاده بود امشب سبوست

لاف یکرنگی مزن با دوست هر ساعت کمالتا چو گل بیرون نیائی خرم و خندان ز پوست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی احساسات عاشقانه و شور و شوق نویسنده نسبت به محبوبش را بیان می‌کند. او از خیالات و یادهای مربوط به محبوبش سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که اگر کسی به عشق او دل بسته باشد، باید به این خیالات گوش فرا دهد. در بخشی از شعر، اشاره‌ای به گیسوی محبوب و تاثیر آن بر خواب‌هایش دارد و می‌گوید که عشق او مانند چمنی است که در میدان عشق آشفته شده است. همچنین نویسنده به اهمیت صداقت و یکرنگی در عشق اشاره کرده و یادآور می‌شود که برای رسیدن به خوشحالی و آرامش باید از قیدهای ظاهری رها شود. در نهایت، مضمون کلی شعر حول محور عشق، یاد محبوب و اهمیت راست‌گویی در روابط عاطفی می‌چرخد.