شمارهٔ ۱۲۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یست۷ بیت

چشم ز خیال تو پر از نور تجلیستچشمی که چنین است به دیدار تو اولیست

صورنگر از آن صورت و معنی چو خبر داشتانگیختن صورت چینش به چه معنیست

بر طرف چمن سور به صد شرم بر آیداز سایة قد تو که همسایه طوبیست

زآن طاق دو ابرو که بخوبی شده طاقندکریست در آن طاق که منسوب به کسریست

خونی که به جو میرود از دیده مجنونسیلی است که راه گذرش بر در لیست

زآن زلف به دردم شده رنجور چو ایوباز لب شکری ده که شفاخانه عیسی ست

هر خوب که در چشم کمال آبد و محبوبرا گوید به از آنی نو و فکری به ازین نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی و جاذبه‌های خاصی می‌پردازد که از نگاه محبوب ناشی می‌شود. شاعر با تصویرسازی‌های زیبا، نور و درخشندگی چشمان محبوب را به تصویر می‌کشد و از احساساتی چون عشق و خواهش سخن می‌گوید. او همچنین به زیبایی چهره و ابروهای محبوب اشاره کرده و تأثیرات عمیق این زیبایی‌ها بر دل و جان خود را بیان می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که هیچ زیبایی و کمالی به پای محبوب خود نمی‌رسد و او را بالاتر از همه‌ی زیبایی‌ها می‌داند.