شمارهٔ ۱۱۸

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ریاموخت۷ بیت

ترا دو رخ به دو خط فن دلبری آموختتو از دو چشم و دو چشم از تو ساحری آموخت

تو طفل مکتب حُسنی معلم تو دو چشممعلمت همه شوخی و دلبری آموخت

فریب و مکر به غمزه چه می‌دهی تعلیم‌؟وشه گیر چه حاجت مزوری آموخت

کجا درست کنند اهل زهد تخته عشقکه مشکل است به میمون دروگری آموخت

به دور حسن نو آن عارف است و حرف شناسکه نوع زهد سترد و قلندری آموخت

کی که قیمت خاک درت به عاشق گفتبهاشناسی جوهر به جوهری آموخت

کمال برد به نطق از شکر سبق گوییلبت به طوطی طبعش سخنوری آموخت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت عشق و دلدار است. شاعر به روش‌ها و فنون دلبری اشاره می‌کند و می‌گوید که محبوب با دو چشمش به دیگران هنرهای عشق ورزی را می‌آموزد. معلم عشق و زیبایی، افرادی هستند که از حس و جذابیت‌های ظاهری یاد می‌گیرند. او همچنین بر مکراً و فریبندگی در عشق تأکید دارد و به زهد و عرفان اشاره می‌کند که در برابر عشق واقعی نمی‌تواند ایستادگی کند. شاعر به ارزش عشق اشاره کرده و می‌گوید که حتی خاکی که در عشق وجود دارد، باارزش است. در نهایت، او زیبایی کلام محبوب را ستوده و آن را به طوطی‌هایی که در گفت‌وگو مهارت دارند، تشبیه می‌کند.