گنج

شمارهٔ ۱۱۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ت۷ بیت
تو‌را در کوی جانان خانه‌ای هستبه هر کویی چو من دیوانه‌ای هست
بزن چوبش که دزد است آن سر زلفبه‌دست ار نیست چوبت شانه‌ای هست
منور شد ز رویت دیدهٔ دل نیزکز آن به نور در هر خانه‌ای هست
نشان آنکه رویت خرمنم سوختبر آن آتش ز خالت دانه‌ای هست
سماع ما به زاهد در نگیرددرین صحبت مگر بیگانه‌ای هست
مزن ای خم شکن بر صوفیان سنگکه زیر خرقه شان پیمانه‌ای هست
کمال ار نیست هیچت لایق دوستغزل‌های تر‌ِ رندانه‌ای هست