شمارهٔ ۱۰۷۴

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ادی۷ بیت

هرگز سوی ما چشم رضائی نگشادیگوشی به حدیث من بیدل ننهادی

ای دُرّ گرانمایه که مثل تو کم افتدیک روز به دست من مفلس نفتادی

در دیده من جمله خیالند و تو نقشیبر خاطر من جمله فراموش و تو یادی

با آنکه بجز محنت و رنج از تو ندیدمشادم که به رنج من محنت‌زده شادی

از کام دل من نرود گر برود جانشیرینی آن بوسه که گفتی و ندادی

رفتی به سر اسب چو باد از نظر ماتو عمر خوشی از پی آن رفته به بادی

دی راندی و می‌گفت کمال از پی خیلتشاهی که ز خوبان به رخ و اسب زیادی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوقه‌اش شکایت می‌کند که هیچ‌گاه به او توجه نداشته و نتوانسته احساساتش را درک کند. او از کم‌نظیری و ارزش معشوقه‌اش سخن می‌گوید و چقدر برایش مهم است، حتی اگر او را فراموش کرده باشد. علی‌رغم تمام دردها و رنج‌هایی که از این عشق کشیده، شاعر از یادآوری آن لحظات شیرین و بوسه‌ای که هرگز نتوانسته دریافت کند، خوشحال است. در نهایت، شاعر به نبودن معشوق توجه کرده و از فاصله‌اش می‌گوید که مانند بادی از نظر رفته و خوشی‌ها را از او گرفته است.