شمارهٔ ۱۰۶۳

وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)قافیه: اهی۶ بیت

من اوصاف حست ندانم کماهیولی این قدر روشنم شد که ماهی

مرا در سرست اینکه باشم غلامتگدا بین که دارد نمای شاهی

به زلف چو شستت گرفتار باشدمن و هر که گیری ز مه تا به ماهی

مرا توبه فرمودن از خال مشکینبود شستن از روی رنگی سیاهی

تو دلتنگی ما بپرس از دهانتکه خرد است وصادق بود در گواهی

بکن از دعای کمال احترازیکه اثرهاست در ناله صبحگاهی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر به توصیف معشوق خود (که به مانند ماهی زیباست) می‌پردازد و ابراز می‌کند که حتی اگر نتواند ویژگی‌های او را به درستی بیان کند، تنها می‌داند که دلش خواهان بندگی و خدمت به اوست. او همچنین به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند و در مورد تاثیرات وجود او بر زندگی‌اش سخن می‌گوید. شاعر از دل‌تنگی و ناامیدی خود می‌گوید و به درخواست دعایی اشاره می‌کند که به آرامش و بهبود حالش کمک کند. در نهایت، شعر به دردی عاطفی و تلاش برای فهم و نزدیک‌تر شدن به معشوق ختم می‌شود.